ใจคนคงไปบังคับให้เค้าชอบหรือเลิกชอบไม่ได้ คงได้แต่คอยเอาใจช่วยอยู่่ห่างๆ (แต่ก็ระวังของรักของเราไปหาเค้าแทนด้วยก็ดีนะ เผื่อไว้ๆ)

ไดนี้เหมือนเป็นที่หลบภัยเลย ก็ดีนะ มีที่ระบาย นานๆ มาอัพทีก็หายคิดถึงไปได้น่อ หวังว่าปอจะสบายดีนะจ้ะ สุขสันต์วันปีใหม่ไทยเด้อ

น้องนิ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

อืม พี่ปอก็ว่า จะพยายามไม่ล้ำเส้นละ เพราะการคิดแทนคนอื่นนี่มันชวนจิตตกจริง ๆ เลยอ่ะ
กะว่าอยู่ไปแบบนี้แหละ ถ้าเค้าพอใจของเค้าเราก็ไม่ต้องไปกลุ้มแทนเค้า

หวังว่าอะไร ๆ มันจะดีขึ้น โดยเฉพาะสำหรับเค้า

คือที่พี่ปอเก็บมาคิดมาก เพราะบางทีเค้าเหมือนคนอมทุกข์อ่ะ ไม่ชอบ อยากเห็นเค้าสดใส มีความสุข

ตอนนี้ก็คงได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า ทุกวันนี้เค้ามีความสุขพอแล้ว...

ใช่ปอ เอกอิ้งค์มธ เป่าจ๊ะเนี่ย

ถ้าใช่ก็ หนุ่ยนะจ๊ะ แวะมาเยี่ยมเยียนกันได้ เห็นไปเม้นท์ในไดแป้งเลยเอะใจว่าต้องใช่แน่ๆ อิอิ

อ่านแล้ว เรื่องมันเศร้าจริงๆนะ รักสามเศร้า

แต่แอบเข้าใจอ่ะว่าบางทีเรื่องของหัวใจ มันเป็นเรื่องที่ไร้เหตุผล บังคับไม่ได้ พอมีอีกมือยื่นเข้ามา ก็มักจะเจ็บกันทุกฝ่ายไม่มากก็น้อย

งือ